سرویس ثبت کننده نام دامنه (DNS)
August 10, 2008 توسط A-freeman
ورود به عرصه وب با تجربیات و آموزش های فراوانی همراه است. در این میان اصطلاحات زیادی هستند که معنای آنها حتی بعد از چندین سال کار مداوم در وب برای ما به خوبی روشن نیستند. در این مقاله با مفهوم DNS آشنا می شویم.
نام دامنه(Domain Name)
زمانی که نامی برای سایت خود انتخاب می کنید سپس باید این نام را در سرورهای نام دامنه(Domain Name Server) ثبت کنید. عملیات ثبت نام دامنه توسط شرکت های بزرگ و بین المللی اینترنتی انجام می شود. کامپیوترهای شبکه با استفاده از آدرس های IP به یکدیگر متصل شده و با هم ارتباط برقرار می کنند اما به یاد سپردن آدرسهای IP برای مردم مشکل است. برای مثال بسیار راحت تر است نام www.hostingterms.com را به یاد بسپاریم تا اینکه بخواهیم آدرس IP آن مثلا 207.171.166.48 را یاد بگیریم. سیستم های DNS به ما اجازه می دهند که با کامپیوترهای شبکه و اینترنت با استفاده از نام راحت و دوستانه آنان ارتباط برقرار کنیم و مجبور به استفاده از آدرس عددی آنها نباشیم. بنابراین، شما در مرورگر خود آدرس حروفی تایپ می کنید و این آدرس توسط DNS به آدرس عددی تبدیل می شود. از طرف دیگر، سیستمی به نام DNS معکوس یا Reverse DNS کار تبدیل آدرس عددی به آدرس حروفی را برای ما انجام می دهد. DNS به کامپیوترهای شبکه کمک می کند تا یکدیگر را با آدرس IP بشناسند و rDNS به ما کمک می کند تا سایتها را با نام حروفی آنان بشناسیم.
هر موسسه که دارای سیستم شبکه باشد دارای یک سرور نام دامنه است که به درخواست های شبکه برای ترجمه آدرس حروفی به عددی و بالعکس پاسخ می دهد. این سرور، لیستی از تمام آدرس های IP کامپیوترهای داخل شبکه به علاوه لیستی از آدرس های IP ماشین های خارج شبکه را که اخیرا با آنها ارتباط برقرار شده در خود نگهمیدارد. هر کامپیوتر موجود در شبکه کافی است تا فقط آدرس عددی سرور DNS را بداند. وقتی کامپیوتر شما درخواست یک آدرس حروفی می کند بر اساس اینکه آدرس درخواست شده در داخل یا خارج از شبکه شما باشد سه حالت ممکن است اتفاق بیفتد:
1)اگر آدرس درخواست شده در داخل شبکه شما باشد کامپیوتر شما بلافاصله پاسخی را از DNS شبکه داخلی دریافت می کند و آدرس عددی لازم را به دست می آورد.
2)اگر آدرس درخواست شده در داخل شبکه شما نباشد ولی کسی در داخل شبکه شما قبلا با آن آدرس ارتباط برقرار کرده باشد(12 ساعت تا یک هفته پیش) سرور DNS آدرس موردنظر را در لیست ذخیره (cash) خود جستجو کرده و بلافاصله آدرس عددی را برای کامپیوتر شما می فرستد.
3)اگر آدرس درخواست شده در داخل شبکه شما نباشد و شما اولین نفری باشید که می خواهید با این آدرس ارتباط داشته باشید سرور نام دامنه به نیابت از شما جستجویی (Lookup) را در خارج از شبکه شما برای یافتن آدرس انجام می دهد و با DNS های دیگر که چه بسا بسیار دورتر از شما هستند ارتباط برقرار می کند و پس از یافتن آدرس عددی موردنظر که ممکن است از یک ثانیه تا یک دقیقه طول بکشد آدرس را به کامپیوتر شما تحویل می دهد. مدت زمان طول کشیده هم بسته به مسیر طی شده پیام و تعداد کامپیوترهای موجود در مسیر و صحت تنظیم پروتکل های مربوطه فرق خواهد داشت. گاهی اوقات ممکن است با اولین درخواست، پیام خطایی دریافت کنید و ارتباط برقرار نشود ولی درصورت تکرار درخواست می توانید با کامپیوتر موردنظر ارتباط برقرار کنید.
ذخیره سازی (DNS Cashing)
آیا یک جستجوی (DNS Lookup) ممکن است مدت خیلی زیادی طول بکشد؟ تقریبا نه. البته ممکن است چندین ثانیه طول بکشد و چندین بار درطول روز تکرار شود و ممکن است قبل از اینکه یک صفحه به طورکامل باز شود چندین درخواست ترجمه نام وجود داشته باشد زیرا گاهی اوقات یک صفحه ممکن است از چند زیرصفحه تشکیل شده باشد. گاهی اوقات ترافیک اینترنتی ممکن است آنقدر بالا باشد که انتظار برای ترجمه نام خسته کننده باشد. همچنین اگر نوع ارتباط شما تلفنی (Dial up) باشد محدودیت زمان مرورگر شما (Browser Ttime out) ممکن است به پایان برسد که باعث می شود شما به ناچار درخواست ارتباط را تکرار کنید. هر زمان که مرورگر یک صفحه را درخواست می کند جستجوی DNS تکرار می شود. اگر شما 20 صفحه از یک سایت با همان یک آدرس مشخص را ببینید 20 جستجوی DNS انجام می شود و اگر هر جستجو 3 ثانیه طول بکشد بنابراین شما باید برای مجموع این 20 صفحه 60 ثانیه بیشتر انتظار بکشید. اما راه حلی وجود دارد و راه حل این است که تمام آدرسهایی که برای اولین بار درخواست می شوند در محلی به نام DNS Cashing یا ذخیره DNS قرار می گیرند. بنابراین دیگر نیازی نیست که جستجوهای جدیدی برای آدرسهای تکراری انجام شود. بازیابی آدرسها از این محل به صورت آنی انجام می شود و سرعت بازشدن صفحات را برای کاربر نهایی بسیار کاهش می دهد.
لیست سیاه (DNSBL or DNS Black List)
سرور نام می تواند لیست های زیادی درخود ذخیره کند. یکی از این لیست های کاربردی مربوط به لیست سیاه آدرسهای IP است. این لیست مربوط به سایتهایی می شود که عملیات مخربی را در سطح اینترنت انجام داده باشند. مثلا تعدادی از سایتها که اقدام به انتشار نامه های فراوان و بیهوده تبلیغاتی و غیره (SPAM) در سطح اینترنت بنمایند می توانند در این لیست قرار بگیرند. از این پس زمانی که یکی از این سایتها اقدام به ارسال هرزنامه بنماید با پیام رد از سوی سرور پست الکترونیکی مواجه خواهد شد و پاسخی دریافت نخواهد کرد یا پیام های آن با نشان خاصی علامت خواهد خورد که نشان می دهد IP پیام از یک لیست سیاه می آید.
مهندس فرهاد جوان
موسسه تهیه و تدوین محتوای وب Hostingterms.com
ارسال به دوستان
نسخه پی دی اف